Dit tafereel komt veel hondeneigenaren vast bekend voor: je komt thuis, en je hond heeft kundig de inhoud van een kussen verwijderd en over de hele kamer verspreid. Je weet wie de dader is en je weet zeker dat je hond het ook weet, met een zielig hoofd kijkt hij je schuldig aan. Of niet? Ljerka Ostojić, Mladenka Tkalčić en Nicola S. Clayton uit Kroatië hebben onderzocht of het echt zo is dat honden schuldig kijken als ze zich misdragen hebben, ook als ze niet streng aangesproken worden. De onderzoekers konden echter geen bewijs vinden dat honden zich schuldig voelen, waarschijnlijk is de reactie van de eigenaar dus toch het belangrijkst.  

Het idee dat honden schuldig zouden kijken als ze iets verkeerd gedaan hebben, zou erop wijzen dat de hond zelf een idee heeft van gedragsregels waar ze zich aan moeten houden. Eerder onderzoek heeft echter al uitgewezen dat de schuldige blik slechts een angstreactie is op de boosheid die de eigenaar toont of zal tonen. Dit vorige onderzoek heeft zich echter slechts bezig gehouden met de reactie van de hond op de boosheid, niet met hoe een hond reageert voordat de eigenaar iets zegt. Dat is wat de onderzoekers in dit team graag uit wilden zoeken.

Misdaad of geen misdaad?
Om uit te vinden of honden ook schuldig kijken zonder dat de eigenaar weet dat er iets ‘stouts’ gedaan is, manipuleerden de onderzoekers of de honden het voer wel of niet opgegeten hadden en of het voer zichtbaar was als de eigenaren terug kwamen. Soms was de hond dus schuldig zonder bewijs van ‘misdaad’, soms was hij niet schuldig, maar was er wel bewijs van de ‘misdaad’, etc. Hieruit bleek dat de eigenaren niet in staat waren om goed te schatten, op basis van de ‘schuldige blik’, of de hond het voer opgegeten had of niet. Het lijkt er dus op dat honden niet schuldig kijken als ze het voer gegeten hebben, maar ook niet als het voer weggehaald is en niet teruggelegd, dus als er alleen bewijs is van een ‘misdaad’. Het lijkt erop dat honden pas schuldig kijken als ze weten dat de eigenaar boos is, niet als ze weten dat ze iets verkeerd hebben gedaan, als ze zich daar uberhaupt al bewust van zijn.

Het onderzoek
Voor het onderzoek koos de eigenaar een plaats in de ruimte waar de hond zich bevond en legde daar het testvoedsel neer, om de hond vervolgens te verbieden het voer te eten. Vervolgens vielen de situaties uiteen in vier groepen: een groep waarin de onderzoeker het voer wegnam en er niets voor teruglegde, een groep waarbij de onderzoeker het voer wegnam en verving, een groep waarbij de hond het voer at en de onderzoeker niets deed en een groep waarbij de hond het voer at en de onderzoeker het verving. Vervolgens werd de eigenaar terug de ruimte ingeroepen en werd deze gevraagd zich niet met de hond bezig te houden maar simpelweg te kijken, 10 seconden lang. Vervolgens vroegen de onderzoekers de eigenaar of ze dachten dat de hond het voer gegeten had of dat de onderzoeker het vervangen had. Daarna werd de eigenaren pas verteld over het doel van dit experiment.

Ostojić et al. onderzochten 96 hondeneigenaren en hun honden. Bij iedere hondeneigenaar is één hond getest, waarbij er voor gezorgd is dat de honden minstens drie maanden met de eigenaar doorgebracht hadden en ouder waren dan zes maanden. Bovendien zijn de tests uitgevoerd in het huis van de eigenaar of in een andere bekende en veilige plek voor de hond. Voorafgaand aan de tests heeft de onderzoeker kennis gemaakt met de hond en de eigenaar en heeft de hond vast een stukje testvoedsel gekregen (een stuk ham) om er zeker van te zijn dat de hond het eten wel zou lusten.

Weten we het nu zeker?
Volgens de onderzoekers is het mogelijk dat het gedrag van de hond beinvloed werd door de aanwezigheid van de onderzoeker, die in sommige situaties toestond dat het voedsel gegeten werd en later het voer weer teruglegde of juist weghaalde. Het zou kunnen dat de honden hierdoor hun commando ‘vergeten’ waren en zich daardoor niet ‘schuldig’ voelden. Een geautomatiseerd experiment zou daar meer duidelijkheid over kunnen geven, aldus de onderzoekers. Verder vinden ze het belangrijk dat onderzocht wordt welke situaties de schuldige blik van een hond triggeren.
Hondeneigenaren die overtuigd zijn dat hun ‘misdadige’ honden weten dat ze iets verkeerd hebben gedaan moeten dus nog even geduld hebben voor er een definitief antwoord is.

Bron van het artikel: Science Direct

Opmerking: Inhoud kan worden bewerkt voor stijl en lengte. Foto – docoverachiever via photopin (license)

Journal Referenties: 

Ostojić, L., Tkalčić, M. & Clayton, N. S. Are owners’ reports of their dogs’ ‘guilty look’ influenced by the dogs’ action and evidence of the misdeed? Behav Processes 111, 97–100 (2015)

 

 

Gepubliceerd inGedrag, Honden, Wetenschap
0 Reacties

Nieuw antwoord

Metiso is eigendom van en wordt uitgevoerd door CORDOG 2017 -Algemene voorwaarden - MetisoAlgemene voorwaarden voor het gebruik van cookies

Log in met uw inloggegevens

of    

Bent u uw inloggegevens vergeten?

Create Account